قُلْ یَا عِبَادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ

﴿زمر۵۳﴾

بگو: ای بندگان من که بر خود اسراف و ستم کرده‏اید! از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه گناهان را می‏آمرزد.

(۵۳زمر)

در تمام کلمات این آیه لطف و مهر الهی نهفته است:

1- پیام بشارت را رسول خدا صریحا اعلام کند.(قل)

2- خداوند انسان را مخاطب قرار داده است.(یا)

3- خداوند همه را بنده خود و لایق دریافت رحمتش دانسته است(عبادی)

4- گناهکاران بر خود ستم کرده اند و به خدا ضرری نرسانده اند.(اسرفوا علی انفسهم)

5- یاس از رحمت، حرام است.(لاتقنطوا)

6- رحمت او محدود نیست.(رحمه الله) (رحمه الله) به جای (رحمتی) رمز جامعیت رحمت است، چون لفظ (الله) جامع ترین اسم اوست).

7- وعده ی رحمت قطعی است.(ان الله)

8- کار خداوند بخشش دائمی است.(یغفر)

9- خداوند همه ی گناهان را می بخشد.(الذنوب)

10- خداوند بر بخشش همه ی گناهان تاکید دارد.(جمیعا)

11- خدا بسیار بخشنده و رحیم است.(انه هو الغفور الرحیم)